Autor wpisu
Rafał Dowgier
profesor doktor habilitowany nauk prawnych, pracownik Katedry Prawa Podatkowego na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Białymstoku; członek Zespołu Eksperckiego ds. Lokalnego Prawa Podatkowego
Zwracam się z prośbą dotyczącą postępowania w przypadku niezłożenia DT-1 za 2025 i 2026 rok przez stowarzyszenie tj. osobę prawną. W 2025 roku wysłano wezwanie do złożenia DT-1 dla wspomnianego stowarzyszenia przez Pocztę Polską na ich adres siedziby (do tej chwili wspomniane stowarzyszenie nie ma żadnych adresów z doręczeniami elektronicznymi). Poczta pismo awizowała dwukrotnie i zwróciła je jako „zwrot nie podjęty w terminie”. W wyniku przeoczenia nie podjęto dalszych kroków podatkowych w związku z opodatkowaniem posiadanego przez to stowarzyszenie autobusu za 2025 rok. W bieżącym roku również stowarzyszenie nie złożyło DT-1. Organ wystąpił do starostwa z wnioskiem o informację dotyczącą tego pojazdu za lata 2025-2026 tj. czy pojazd został wycofany z ruchu lub zbyty. W odpowiedzi otrzymano informację zwrotną, że pojazd nadal jest własnością stowarzyszenia i nie był wycofany z ruchu ani zbyty. Dodam, że DT-1 za rok 2024 i lata wcześniejsze złożono. Jak teraz należy postąpić?
Wezwać stowarzyszenie do złożenia DT-1 za lata 2025-2026 (w jednym piśmie na podstawie danych ze starostwa), a w przypadku ich niezłożenia wszcząć postępowanie z trybu art. 165 § 1 i 2 o.p., pominąć postępowanie dowodowe (ponieważ jest pismo ze starostwa), następnie art. 200 o.p. i wystawić decyzję określającą podatek (jedna decyzja w podatkiem za dwa lata czy dwie za każdy rok osobno)?
Brak złożenia deklaracji na podatek od środków transportowych słusznie spowodował w pierwszej kolejności wezwanie do jej złożenia skierowane przez organ podatkowy do podatnika. Podstawą takiego wezwania powinien być art. 274a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Wobec braku reakcji na wezwanie organ podatkowy powinien wszcząć z urzędu stosownym postanowieniem postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Postanowienie powinno być, co do zasady, wysłane na adres do doręczeń elektronicznych, o ile strona go posiada. Przy braku tego adresu możliwe jest doręczenie wersji papierowej postanowienia, w tym doręczenie zastępcze. W tym przypadku może skutkować doręczeniem zarówno podwójne awizowanie, jak i przy braku prawidłowego adresu, zastosowanie trybu art. 151a o.p. W mojej ocenie, zasadne jest odrębne wszczęcie postępowania za każdy rok, za który nie złożono deklaracji.
Konsekwencją tego będzie wydanie także odrębnych decyzji za poszczególne lata podatkowe.
Co do kwestii postępowania dowodowego, to jest ono przez organ podatkowy prowadzone, ale w ograniczonym jednak zakresie. Podstawą wydania decyzji będzie dowód w postaci informacji uzyskanych ze starostwa. Są to fakty znane organowi w urzędu. Dokumenty te powinny być włączone do akt sprawy i strona ma możliwość zapoznania się z nimi w ramach uprawnienia wynikającego z art. 200 o.p.